امام علی (ع) می فرماید
۞ هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است. ۞
امروز : دوشنبه, ۲۳ تیر , ۱۳۹۹ - 23 ذو القعدة 1441
شناسه خبر : 12328
  پرینتخانه » اخبار, تیتر اول, تیتر مهم, روابط عمومی سلامت, مسئولیت اجتماعی, ویژه, یادداشت 1276 بازدید | ارسال توسط :

کرونا و مدیریت بحران های پس از آن

در پس هر بحرانی، بحران هایی نهفته اند که وقوع شان همچون پس لرزه هایی است که بر تن بحران زده جامعه بشری چنگ می زند. ماه هاست که در دنیا اعلام وضعیت اضطراری به علت بهداشت عمومی بسیار پر استرس بوده است.
کرونا و مدیریت بحران های پس از آن

در پس هر بحرانی، بحران هایی نهفته اند که وقوع شان همچون پس لرزه هایی است که بر تن بحران زده جامعه بشری چنگ می زند. ماه هاست که در دنیا اعلام وضعیت اضطراری به علت بهداشت عمومی بسیار پر استرس بوده است.

گرچه استفاده از تکنولوژی های نوین ارتباطی در دوران کرونا و در غیاب ارتباطات حضوری در سطح بالایی افزایش یافت و آموزش مجازی و کارکردن افراد شاغل تحت عنوان دورکاری در سازمان ها و ادارات از طریق شیوه های ارتباطات مجازی، نتیجه ای همچون کاهش ترافیک، آلودگی های محیطی و از همه مهم تر کنترل مرحله ای از گسترش بیماری را به دنبال داشته، اما به نظر می رسد با روند رو به رشد استفاده از این تکنولوژی ها جامعه همچنان قادر نیست از همه ظرفیت جایگزینی ارتباطات مجازی بهره ببرد و این امر در بحث آموزش بسیار مشهود بوده است.

در این دوران برقراری ارتباطات مجازی در جهت پیشگیری از تداوم چرخه انتفال بیماری به عنوان اولویت اصلی، جای خود را در میان نیازها و البته ضرورت های زندگی بشری محکم تر کرده این در حالیست که پیش از این گسترش استفاده از ارتباطات مجازی مورد نکوهش بوده است.

آنچه که بحران کرونا و بحران های قبل تر از آن به انسان گوشزد می کند، لزوم توجه به اقدامات پیش از بحران (عوامل پیشگیرانه) و نحوه زیستن در بحران (اقدامات زمان بحران) است. تغییر سبک زندگی و تبعات جبران ناپذیر کاهش درآمدهای اقتصادی، خود بحران هایی را به دنبال داشته است که به جرات می توان گفت درباره تبعات مخرب آن، در زمان پس از وقوع بحران کرونا فکر و برای رفع آن تصمیم گیری شد، لذا در بحث مدیریت بحران در دوران کرونا و در بحران های پیش از این، بسیاری از مفاهیم و کاربردهایی همچون “برنامه ریزی جهت اقدامات پیش از بحران، در زمان بحران و پس از بحران” که سرلوحه تمام آموزش ها و سخنرانی ها و مقالات منتشر شده، بوده است زیر سوال برده شد.

گسترش کرونا در تمام جهان باعث شد میلیاردها انسان با سطح محدودیت های مختلف خود را قرنطینه کنند. ابتدایی ترین اقدام در بحران کرونا که بسیار مورد غفلت قرار گرفت مدیریت بحران های ناشی از قرنطینگی است؛ افسردگی و اوج گیری اختلافات در خانه یکی از آن دسته مسایلی بود که رسانه ها در ماه های ابتدایی فراگیری بیماری در دنیا به آن پرداختند. این رخدادها نشان می دهد مدیریت بحران های روانی و موقعیت های استرس زا مستلزم آموزش پیش از وقوع بحران بوده است.

از آنجا که دنیا آبستن بحران هاست؛ غفلت از احتمال وقوع بحران های روانی و عدم وجود برنامه ای برای رفع آسیب های ناشی از آن، تبعات و نتایج مخرب و جبران ناپذیری به دنبال خواهد داشت.
آنچه که جای تامل دارد این است که پس از هر بحران با پدیده ای به نام عادی سازی مواجهیم. شرایط عادی می شود و ارتباطات حضوری بار دیگر جای خود را در زندگی باز می کند و کسب و کارها از سر گرفته خواهد شد اما آسیب های روانی ناشی از موقعیت های استرس زا به مثابه یک بیماری مزمن در تن زندگی آدمی نهفته می ماند.

 

مریم سبحانی فرد

کارشناس روابط عمومی

|
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰

مجوز ارسال دیدگاه داده نشده است!

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.